زمان
اما زود گذر بودن به معنی خوش بودن نیست، بیشتر مثل این می ماند که فوتبالی در حال بازی است مثلا نیمه نهایی جام باشگاه های اروپا، تیم شما هم دقیقه 70 هست و یک هیچ عقب است. فقط و فقط یک گل، اما زمان می گذرد، سرعت گذر زمان بسیار سریع است، همه لحظات هم فکر می کنی که الان است که بازی مساوی شود ، اما این زمان است که سرعتش باور نکردنی است. بیشتر استرس در فضاست و فقط به این فکر می کنی که تو این دقایق باقی مانده می شود جبران کرد یانه.... اما نکته بدش همین هست، اما نکته خوبش این هست که وقتی بازی به پایان نزدیک می شود و داور وقت اضافه را نشان می دهد، کلی امید به این 4 دقیقه داری، اگر بشه چی میشه! دقیقا همین جا است...... فینال جام باشگاه ها سال 99 بایرن و منچستر. دقیقه 90 و 92، این نوع برد از اون برداست که هیچ وقت از یادت نمیره،..... الان هم داستان این جوری است، زمان سریع می گذرد و انتظار یک چند دقیقه پایانی و طوفانی برای تمام کردن این دوره از زندگی است...... الان اما دقیقه 70 بازی است، جایی که فقط نا مطمئنی و نمیدونی که چی میشه، اما میدونم که وقتی به آخرش برسیم، همه چیز طوری تمام می شود که خاطره انگیز تر از آن نشود....... اما الان تو اون زمان استرس و دقیقه 70 تا 90 هستیم.
همه چیز را معمولا خودمان می دانیم ولی حاصل تمام این دانستن ها همین وضع است که می بینیم