زبان - جی آر ای
به علت این که تمام عمر به تحصیل و درس و این ها گذر کرده است، تجربه دیدن کلی استاد و معلم را دارم و به علت تافل و زبان و این داستان ها نیز، معلم زبان هم تعدادی دیده ام. اما ایشان بی شک در 5 نفر ابتدایی قرار می گیرد. قبل از رفتن به کلاس فکر می کردم که 5 ساعت کلاس چه جوری ممکن است، اما فی الواقع اگر خود استاد خسته نشوند، این کلاس توانایی ادامه دادن تا 10 ساعت را هم دارد.
به علت این که هر کس به کلاس می آید، تقریبا یک سطح زبانی خوبی دارد و اکثرا آدم های هدف داری هستند برای پی اچ دی یا مستر در یکی از بلاد کفر می خواهند اقدام گنند، خیلی با انگیزه هستند و دیگر مسئله ای به نام شلوغی و بی توجهی مطرح نیست.
کلاس قریب به 2 ساعت ابتدایی به خواندن لغت و تست لغت می گذرد و دکتر برزآبادی با جدیت تمام درس می دهند و معنی لغات را نیز بیان می کنند. کسانی که زبان می خوانند یحتمل کتاب وربال ادونتج را دیده اند، و فایل صوتی آن را نیز خوانده اند. وربال ادونتج ابتدا لغت را تلفظ می کند و تعدادی هم معنی خوب هم می گوید و ریشه لغت و استفاده درست آن را می گوید. در کلاس هم نه به این دقت، اما معنی لغت در غالب کلی مثال بیان می شود و معمولا مثال ها هم در ذهن می ماند. اما جالب آن است که در هر کلاس غریب به 60 لغت درس داده می شود که لغت ها هم در حد " درایت" و " بهتان" این ها است.
پس از بیست دقیقه استراحت پارت دوم کلاس، که به ریدینگ و وربال ریسنینگ می گذرد. نحوه تست زنی و انواع سوالات و این ها است. قسمت مهیج کلاس در انتهای کلاس است. که به رایتینگ می گذرد. این قسمت که تقریبا همه انرژی هایشان ته کشیده است، تمام تلاش دکتر برای نگه داشتن حواس بچه ها سر کلاس است. استفاده به موقع از طنز و بلاغت زبانی و مثال و شوخی با بچه ها، همه و همه را به کار می گیرد تا جمع خستگان، به کلاس گوش فرا دهند. اما هنر استاد در همین جا است که بعد از 5 ساعت همه در جریان هستند و می توانند کلاس را ادامه دهند.
به علت این که در میان سالی هستند، هیچ کس جبهه نمی گیرد و همه را درگیر کلاس می کند. فی الواقع اگر آزمون جی آر ای هم ندارید ارزش دارد که کلاس ایشان را بروید. بسیار لذت بخش بود برای من. پس از 4 سال درس و دانشگاه که خیلی از کلاس ها خواب آور بود، تجربه دیدن یک معلم هنرمند برایم جالب بود. دانشگاه نیز استاد های جالبی داشت همچون دکتر معظمی با خاطرات جذابشان، اما هیچ کلاسی برای من این قدر شوق برانگیز نبوده، حتی در ذهنم هست که یک جلسه را کامل ضبط کنم.
ولی درس دادن یک هنر است که دانش شاید 50 درصد برای مدرس بودن است و 50 درصد هنر درس دادن است.
البته 4 جلسه مانده و یک ماه برای جمع کردن جی آر ای.
برویم تا پایان امتحان
همه چیز را معمولا خودمان می دانیم ولی حاصل تمام این دانستن ها همین وضع است که می بینیم